Bir dizi filmin hissettirdikleri…

0
161

İşte aslında hepimizin zamanında kafasına takılan bir soru , aile kurup çocuk sahibi olmak mı, iş yaşamının keskin virajlarında manevra yapmak mı?

Geçmişte çok severek izlediğim bir dizi filmde ; uzmanlık eğitimi alan bir grup doktorun hayatlarından kesitler var. Üst üste nöbetler, günler gecelere karışıyor , zaten ruhsal olarak sürekli yaşam ve ölümü sorguladıkları bir ortamdalar. Üstelik gençler ama idealistler sadece çalışıp eve gidip uyuyorlar ertesi sabah tekrar aynı tempo başlıyor. Sosyal hayat yok denecek kadar az, aile ilişkisi deseniz o da aynı. Dolayısıyla yaşam sadece ders çalışmak ve hastanede görev yapmak onlar için. Ve bu koşturmada anne veya baba olabilmenin sorgulandığı bir alana geçiliyor. Yaş henüz genç ama bilmiyorlar ki o gençlik kalmayacak, idealist bir iş yaşamı sonunda kendini yanlız yaşamların olduğu, bayramda yılbaşında kimsesizler gibi tek başına geçirilen zamanlar yaşanacağının bir habercisi halbuki… İşte bu noktada başladım seçimleri , kendi yaşamımı etrafımdaki insanları düşünmeye tartmaya…Sonuçta herkes kendi adına karar alıyor kendi çizgisinde yürümeye niyet ediyor ama bir evlat doğup hayatınıza girince o seçim kişiye özel olmaktan çıkıyor ve kocaman bir sorumluluk paketiyle kucağınıza konuyor. Sorumluluk sahibi her anne baba için durum aynı. Ama ben istediğim gibi yaşayayım çocuğuma bir dadı tutarım büyür gider denildiğinde ise işler çığırından çıkıyor. Sorunlu bir çocukluğun nelere mal olduğunu bu yaşıma kadar bir çok kez gözlemleme fırsatım oldu. Hepimizin yaraları var geçmişle ilgili. Kabul edelim ya da etmeyelim, hatırlayalım ya da hatırlamayalım. Değer mi şimdi düşündüğümde sorular, keşkeler, bir yığın hesaplaşamalar kafamda çarpışıyor. Annelere iş çok düşüyor bundan %1000 eminim. Ama nice babalar var ki annelere şapka çıkarır.Onların da hakkını vermek lazım.
İşte böyle oluyor bende bazen bir cümle bazen bir sahne alıp beni nerelere götürüyor bir dolanıp sağa sola bakıp geliyorum şimdiki gerçekliğime… Ama ne olursa olsun iyi ki anneliği yaşamışım, iyi ki evlat sevgisini tatmışım, iyi ki bu imtahanın içinden geçmişim. Hala da geçiyorum☺)))

Sevgilerimle…